Ik krijg je wel


Het is weer tijd om een nieuw boek te recenseren voor The Sword, namelijk 'Ik krijg je wel' van Sophie Kinsella. Het verhaal gaat over Lottie en haar zus Fliss. Lottie heeft meer dan genoeg van mannen die zich niet willen binden. Wanneer haar jeugdvriend Ben haar herinnert aan een belofte - trouwen op hun dertigste als beiden nog single zijn - grijpt Lottie haar kans. Geen afspraakjes, geen seks, geen verloving. Lottie gaat trouwen! Nu! Meteen!

Er worden twee getuigen van de straat geplukt, ze geven elkaar het jawoord en vertrekken onmiddellijk op huwelijksreis naar hetzelfde Griekse eiland waar ze elkaar als tieners hebben ontmoet. Toen hadden Ben en Lottie een fantastische tijd. Ze kunnen haast niet wachten op hun perfecte, sexy, romantische huwelijksnacht. Maar er zijn nogal wat mensen vreselijk geschrokken van het overhaaste huwelijk, onder wie Lotties ex Richard en haar oudere zus Fliss. Die gaan de boel eens flink saboteren. Het wordt een huwelijksnacht om nooit te vergeten; een wedding night from hell!


Mijn recensie:
Lottie (hoofdrolspeelster 1) is er van overtuigd dat haar vriend Richard haar een aanzoek gaat doen. Alleen dat heeft ze verkeerd ingeschat. Hierdoor beëindigd ze beledigd de relatie en komt in een dip. Alleen iedere keer als een relatie van haar op de klippen loopt, maakt ze een aparte keuze. Zo is ze een keer bij een sekte gegaan die haar al haar geld heeft afgetroggeld, heeft een pijnlijke piercing gezet en heeft een tattoo laten zetten. Alleen nu heeft ze weer een permanente keuze gemaakt, want ze is van de ene op de andere dag getrouwd met haar jeugdliefde Ben.  
Haar zus Fliss (hoofdrolspeelster 2) zit in een moeilijke scheiding en wil haar zusje voor hetzelfde behouden. Daarom haalt ze alles uit de kast om de huwelijksnacht van Lottie en Ben te saboteren, zodat ze nog een nietigverklaring kunnen aanvragen. Het was hilarisch wat Fliss allemaal bedacht om haar zusje en Ben hiervan te weerhouden. 

In het begin komt het boek een beetje langzaam op gang en is hier en daar langdradig. Maar ik werd toch steeds weer verrast door een andere wending. Vooral het einde vond ik leuk.  

Een voordeel vind ik dat het boek twee hoofdpersonen heeft. Zo wordt het verhaal steeds van twee kanten belicht. Hierdoor kon ik me goed inleven in beide personages. Bij Lottie kon ik goed meeleven met de frustratie van haar telkens gedwarsboomde huwelijksnacht en van Fliss de frustratie om Lottie en Ben uit elkaar te houden. 

Af en toe heb ik ook flink moeten lachen. Zo ook om dit stukje:
‘Willen jullie nog koffie? Of whisky?’ 
Ik kan niets terugzeggen. De verschrikkelijke waarheid dringt tot me door: ik baseer mijn hele leven op die man tegenover me. Die gozer met zijn charmante glimlach en ongedwongen gedrag die me opeens vreemd, onbekend en gewoon verkeerd overkomt, als een logeerkamer bij iemand anders thuis. Ik ken hem niet alleen niet, ik begrijp hem ook niet, en ik ben bang dat ik hem niet echt aardig vind.
Ik vind mijn man niet aardig. 


Ik vind het boek een aanrader!










Lees je wel eens boeken van Sophie Kinsella? En kende je dit boek al?




CONVERSATION

0 reacties:

Een reactie posten

INSTAGRAM